آنان را به رسميت بشناسد . اين تنها اسلام نيست كه گروهى را كه با اساس تشكيلات آن مخالفند ، به رسميت نمىشناسد ؛ بلكه در تمام جهان جمعيت‌هايى كه با اساس كشور مخالف باشند به رسميت شناخته نمىشوند . درست است كه در برخى از كشورهاى سرمايه‌دارى ، حزب كمونيست ، كه مخالف رژيم سرمايه‌دارى است ، آزاد است و به طور رسمى فعاليت دارد ، ولى اين آزادى علت ديگرى دارد و آن را زمامداران وقت مىدانند كه حزب مخالف ، نقشى و در افكار عمومى اثر مثبتى نخواهد داشت از اين جهت آن‌را به رسميت شناخته و اجازهء فعاليت مىدهند ولى اگر احساس كنند كه رقيب ، اساس رژيم را متزلزل مىسازد و در فكر پيروزى بر نظام حاكم است هرگز دست آنان را در فعاليت باز نمىگذارند . پيامبر از جانب خدا هدف مشخصى داشت اصولًا هدف از تشكيل حكومت اسلامى دعوت به يكتاپرستى و اشاعهء توحيد و بر چيدن هر نوع بت‌پرستى است . پيامبر از جانب خدا وظيفه دارد كه با روش‌هاى گوناگون ( از استدلال و برهان و پند و نصيحت گرفته تا سرحد جبر و زور ) بت و بت‌گرا را از صفحهء روزگار برافكند ، در اين صورت چگونه مىتواند در محيط حكومت خود چنين افرادى را به رسميت بشناسد و به آنان آزادى عمل بدهد . هرگاه خاورشناسان منصف باشند و در هدف پيامبران و برگزيده شدن آنان از جانب خدا ، براى پاك‌سازى محيط از لوث شرك بينديشند و بدانند كه آنان براى توحيد عبادت و تثبيت يگانه‌پرستى مبعوث شده‌اند قطعاً ، حق را مىپذيرند . پيامبران به‌سان رؤساى حكومت‌هاى دموكراسى نيستند كه از طرف اكثريت برگزيده شده باشند تا در تقنين و تشريع ، از افكار عمومى الهام بگيرند و اگر آنان روزى بر وجود مشرك صحه گذاردند آنان نيز بپذيرند ، بلكه پيامبران از جانب